| تبليغات | X |
خداحافظ
ديگه از اين نگاه هاي
ساكت بي رنگ
بيزار و دلسردم
خداحافظ
حلالم كن
كه ديگر نمي مانم
چه بي وقفه از
آينده هاي پاييزي
و روزهاي تاريك گفتي
چه بيهوده برايت
شعرهاي سبز ميگفتم و مي آوردم
اگر در لحظه هاي با هم بودن
در نگاهت
در كلماتت
كمي عشق و صداقت جاري بود
تو را
در تولد چشم هايم گم نميكردم
حتي اگر كه
از ته دل نبود
و از سر زبان
عشق را
با صداقت به من هديه ميكردي.
تو را دوست داشتم
و با برگهاي زردت
براي تمديد فرداهايم
خانه اي ساخته بودم
اما
ببين با من چه كردي
كه امروز در
تب رفتن و نماندن
اين طور
پاييزي و زردم
دل همون دل است
نگاه همون نگاه ديروز
شعر همون شعر ديروز
عشق هم همون عشق بي رياي ديروز است
فرياد همون فرياد
و لحظه ها هم همون لحظه هاي گذشته
اما دل تو با من نيست
و ديگر اين سكوت شكستني است
دلم را در گذشته جا گذاشته ام
دست هايم در دفترچه ها آواره شده اند
و خياباني از غم
از فاصله هايي دور جاري شده
تا من روي آن به سوي حسرت و تنهايي گام بردارم
بهار قلبم كجايي؟
بهار وجودم كجايي؟
من همون من ديروزم
عهد همون عهد ديروز
قرار همون قرار ديروز
غروب هم همون غروب ديروز است
و خاطرات همون خاطرات قشنگ با تو بودن است
اما دل تو با من نيست
و ديگر اين عشق گسستني نيست
نگاهم را در جاده ها جا گذشته ام
قدم هايم در بيابان آواره شده اند
و سرابي از بودن تو جاري شده
تا من را به آمدن تو دلخوش كند
شعرهايم را در قلبم مي ريزم
و به دنبال تو مي آيم
اما تو دوري
خيلي دورتر از چشم هاي من
بهار قلبم كجايي؟
بهار وجودم كجايي؟
دل همون دل ديروز است
اما بي قرار
نگاه همون نگاه ديروز است
اما چشم به راه
شعر همون شعر ديروز است
اما آشفته
عشق همون عشق ديروز است
اما سر گشته
لحظه ها همون لحظه ها ي ديروز
اما بي صدا
روزها هم همون روزهاي ديروزند
اما تاريك تاريك
وديگر اين روزگار روزگار نيست
شعر هايم را در قلبم مي ريزم
و به دنبال تو مي آيم
اما تو دوري
خيلي دورتر از چشم هاي من
بهار قلبم كجايي؟
شب همون شب ديروز است
اما خشمگين تراز هميشه
ستاره همون ستاره ديروز است
اما بي نور
آسمون همون اسمون ديروز است
اما بي رنگ
وديگر فردا به قشنگي ديروزهاي من نيست
كنار خاطراتت مي خوابم
در جوار مهتاب به تو فكر مي كنم
در ستاره ها پاره هاي نگاه تو را از آسمون مي دزدم
و از وزيدن نسيم صداي تو را مي چينم
نگاه تو
غربت چشم هايم را پر كرده
بهار قلبم كجايي؟
بهار زمستانم كجايي؟
دل همون دل ديروز است
امير همون امير ديروز
نگاه همون نگاه ديروز
و عشق هم همون عشق بي رياي ديروز است
اما تو امروز زود رفتي
و ديگر لحظه هاي با هم بودن امروز برگشتني نيست
مي خواستم در انعكاس نگاه تو
آب شدن غم ستاره را ببينم
و در سرسراي دست هاي تو
آرام فردا را نجوا كنم
اما تو نخواستي و زود رفتي
بهار قلبم كجايي؟
بهار زمستانم كجايي؟
شوق همون شوق ديروز است
اما بي رمق
فرياد همون فرياد ديروز است
اما شكسته
جاده همون جاده ديروز است
اما بي رهگذر
غروب همون غروب ديروز است
اما دلگيرتر از ديروز
و طاقت من
براي بي تو سرودن خيلي تنگ است
دوست داشتم باز هم
از اولين حرف شعرم حضور داشته باشي
و كلماتم بي ريا براي وصف تو متولد شوند
بهار قلبم كجايي؟
بهار وجودم كجايي؟
خط همون خط است
دفتر همون دفتر ديروز است
و سلامم هم همون سلام ديروز
اما فردا
مثل ديروز نيست
دل همون دل ديروز است
اما براي فردا بي طپش
و آغاز همان است
كه چشم انتظار فردا نباشم
چون دل تو با من نيست
بهار قلبم كجايي؟
بهار وجودم كجايي؟
دل همون دل ديروز است
اما بي قرار
نگاه همون نگاه ديروز است
اما چشم به راه
شعر همون شعر ديروز است
اما آشفته
عشق همون عشق بي رياي ديروز است
اما گمگشته
دفتر همون دفتر ديروز است
اما سر گشته
روزها همون روزهاي گذشته
اما تاريك تاريك
و ديگرفردا با طلوع نگاه تو آغاز نميشود
عشق آن است
آغاز آن است
پايان آن است
كه چشم انتظار فردا نباشم
چون دل تو با من نيست
دل همون دل ديروز
امير همون امير ديروز
نگاه همون نگاه ديروز است
عهد همون عهد ديروز است
قرارهمون قرار ديروز است
اما حيف كه امروز
دل تو با من نيست
بهار قلبم كجايي؟
بهار وجودم كجايي؟
بهار زمستانم كجايي؟
شعر از چه بنويسم...
( از كتابم ازچه بنويسم... )
امشب كه قلب دلتنگ و غمگينم
ذهنم را مي فشارد
و دستانم را به نوشتن وا مي دارد
حيران مانده ام كه چه بنويسم
و از چه بسرايم
از شور و هيجاني كه همراه با من بود
و الان اثري از آن نيست
يا از خاموشي و پريشاني ساحل شعرهايم.
از چه بنويسم...
از طلوع و روشنائي خورشيد بنويسم
يا از ظلمت چشم هايم يا از غم نگاهم
از حرفهايي كه پشت حصار
سينه اسير مانده اند بنويسم
يا از شعرهايي كه هيچوقت سروده نشدن.
از سبز بودن بنويسم يا از خستگي يا از شهرعشق
از پاييزي بودن باغ دلم بنويسم
يا از حسرت ومرگ
ازماندن و نرفتن و اميد بنويسم
از رفتن و نماندن و ناكامي.
من دلبسته شعري هستم
كه در وصف تو سروده شده باشد.
امشب كه سقف ترك خورده و فرو ريخته
و بي ستاره اتاق تاريكم برسرم سنگيني ميكند
حيران مانده ام كه چه بگويم
و از چه بسرايم
از شادي ها و خنده هايي كه ديروز با من بودند
و امروز ردپايي هم از اونها باقي نمانده
يا از تو كه در كنارم بودي و امروز نيستي
از چه بنويسم...
از نسيمي كه مدتي ست اين اطراف نمي وزد
يا از دلم كه سوت و كور شده
از عشق بنويسم يا از جدائي يا از بغض وگريه
از چه بسرايم
از ابري كه باران ندارد
يا از چشمي كه اشك ياري اش نميكند
از ساعت هايي كه با تو سپري شدند
يا از خاطرات با تو بودن
يا از ثانيه هايي كه بي تو مي گذرند
از سكوت جاده ها بنويسم يا از فريب سراب ها
از فرياد لب هاي بيصدا بنويسم يا از يك قلب مهربان
من عاشق لحظه اي هستم
كه همدوش و همراه تو خوشبختي را تجربه كنم
امشب كه خستة خسته
در گوشه اي بي نور و غمناك افتاده ام
و حتي ستاره اي هم مرا به آغوش
نوراني اش دعوت نميكند
حيران مانده ام كه از چه بنويسم
و از چه بسرايم
ازجاده هاي بي پايان پيچ در پيچ بي وفا بنويسم
يا از فرار لحظه ها يا از شبنم غنچه ها
از قصه هاي ليلي ومجنون و شيرين وفرهاد بنويسم
يا از شعر انتظار يا از مرثية دلها
از زيستن بنويسم يا از پژمردگي يا از كابوس.
من منتظر قاصدكي هستم
كه عطرتو را دوباره به سوي من بياورد
امشب كه دفتر ورق ورق شدة شعرهايم
سهم طوفاني از افكاري خاكستري ومبهم گشته
حيران مانده ام كه ازچه بنويسم
و از چه بسرايم
من عاشق لحظه اي هستم
كه همدوش و همراه تو خوشبختي را تجربه كنم
من دلبسته شعري هستم
كه در وصف تو سروده شده باشد.
من منتظر جاده اي هستم
كه ساية تو درآن قدم بگذارد
و اگر قرار باشد
چيزي بگويم و يا از چيزي بنويسم
و اگر قرار باشد
غزلي بسرايم و يا از چيزي بنويسم
بايد
در خط خط سطرهاي دفترم
حضور داشته باشي
اي بهار زمستان هايم
اي عشق
اي...
مهرباني هاي نفس هايت
و ساية پري وارتو
بر سرم
مي تواند برگ برگ
روزهاي
دفتر زندگي ام
را از بهارلبريز كند
براي تهية كتاب به آگهي فوق و بقية وبلاگ توجه نمائيد